باب دیلن

باب دیلن این آهنگ را در سال ۱۹۶۲ نوشت و در سال ۱۹۶۳ در آلبوم The Freewheelin' Bob Dylan منتشر کرد. با این که جز اهنگ های اعتراضی (Protest Song) به حساب می آید، ولی با مطرح کردن پرسش هایی در مورد صلح، جنگ و آزادی به بیان مفهوم خود می پردازد. به این گونه پرسش ها  Rhetorical Questions گفته می شود. پرسش هایی که برای بیان هدفی خاص مطرح می شوند و انتظاری برای پاسخ به آن ها وجود ندارد. (نزدیک ترین مثال برای این گونه پرسش ها سوال " رای من کجاست؟ Where Is My Vote " در انتخابات سال 88 ایران...)

ترجیع بند آهنگ "The answer, my friend, is blowin' in the wind"  کاملا دو پهلو و مبهم است، که آیا جواب آنقدر واضح است که دقیقا جلوی روی ماست یا اینکه جواب دست نیافتنی و غیر قابل لمس است، مانند باد...

در سال ۱۹۹۹  جایزه Grammy Hall of Fame Award را بدست آورد و وارد تالار افتخارات جایزه گرمی شد ( جایزه ای برای گرامی داشتن آهنگها و آلبوم هایی که حداقل ۲۵ سال از زمان انتشار آنها گذشته باشد، در همه سبک های موسیقی، که دارای اهمیت تاریخی و یا کیفی اند...) و در سال ۲۰۰۴ در رتبه ۱۴ در لیست ۵۰۰ آهنگ برتر همه ی زمان ها از مجله ی رولینگ استونز را به دست آورد.

باب دیلن یکی از مصاحبه هایی که با تلویزیون داشته بیان کرده که این آهنگ را در 10 دقیقه نوشته است. دیلن در اصل دو ورژن مختلف از این آهنگ را نوشته و منتشر کرده است: اجرای عمومی اول آن در 16 آپریل 1962 در Gerde's Folk City بود. کمی بعد از این اجرا، دیلن ورس میانی را به ورس اول و سوم اضافه کرد. متن این آهنگ برای اولین در ماه می 1962 در مجله ی Broadside، مجله ای که توسط Pete Seeger بنیان گذاشته و به آهنگ های محلی اختصاص داده شده بود، منتشر شد. تم آهنگ ممکن است از متنی از کتاب Bound For Glory (اتوبیوگرافی وودی گاتری)، که در آنجا گاتری درک سیاسی خود از جامعه را به روزنامه هایی که در خیابان ها و کوچه های نیویورک در باد می ورزند، تشبیه کرده است، گرفته شده باشد (همون طور که قبلا هم گفته بودم، دیلن با وودی گاتری و کارهاش آشنا بوده و اسطوره ای برای دیلن به حساب می اومده و تاثیر زیادی برای عقاید سیاسی و روشنفکری دیلن داشته).

یک ماه بعد آهنگ در مجله Sing Out!، مجله ای در مورد موسیقی فولک، همراه با توضیحی از دیلن منتشر شد ( که به نظر من بهترین حرف رو خود دیلن در مورد آهنگ زده...):

" چیزی نیست که من بتونم در مورد این آهنگ توضیح بدم جز اینکه جواب در باد می وزد. این در هیچ کتاب و یا شوی تلویزیون و یا هیچ بحث گروهی ای نیست. مرد!، این در باد است و این در باد می وزد. بسیاری از مردم به من می گن که جواب کجاست اما اُوه، من اینو قبول ندارم. من هنوز هم میگم که جواب در باد است و مانند تکه ای از کاغذ در باد روزی پایین می آید...اما مشکل اینه که کسی نیست که جواب را بگیره وقتی که پایین میاد پس خیلی ها نمی تونن ببین و بفهمن...و بعد اون دوباره پرواز می کنه و میره...من هنوزم میگم که یکی از بزرگ ترین گناه ها آن هایی هستند که سرشان را برمی گردانند ( وانمود می کنند ندیدند) وقتی چیز اشتباهی را می بینند و می دانند که اشتباه است. من هنوز 21 سالمه و می دونم که خیلی ها هم مثل من هستند... شما مردمی که بالاتر از 21 سال سن دارید، شما ها پیرتر و با هوش تر هستید! "

همچنین دیلن در مصاحبه ی دیگری در سال 1978 با مارک رولند گفت:

" Blowin In The Wind همواره یک آهنگ Spiritual (روحانی) بوده است...(منظور آهنگ های فولکی ست با تم و موضوع مذهبی مخصوصا آنهایی که از سیاه پوستان در جنوب آمریکا سرچشمه گرفته است...که نتونستم معادل فارسی مناسب براش پیدا کنم). من آن را از آهنگی به نام No More Auction Block برداشته ام. این آهنگ Spiritual بود و Blowin In The Wind هم همان حس را دارد..."

No More Auction Block آهنگی بود که از کانادا سرچشمه گرفته است و توسط برده های سابقی که بعد از منسوخ شدن برده داری توسط بریتانیا، به آن جا فرار کرده بودند، خوانده می شود ( دیلن هم یک ورژن از این آهنگ رو که در Gaslight Cafe در سال 1962 ضبط کرده بود که در آلبوم The Bootleg Series Volumes 1–3منتشر شد). 

مایکل گری (Micheal Gray) نویسنده و منتقد، در کتاب معروف خود Bob Dylan Encyclopedia، اشاره می کند که متن آهنگ مثالی از ترکیب شدن علم بدیع و معانی کتاب مقدس (انجیل) با سبک دیلن است. اشاره این منتقد به بخشی از عهد عتیق کتاب مقدس است که در آن گفته می شود:

" The word of the Lord came to me: 'Oh mortal, you dwell among the rebellious breed

They have eyes to see but see not; ears to hear, but hear not"

مهم این نبود که دیلن خود را خواننده ای اعتراضی بداند یا نه، چون آهنگ های او در دهه ی شصت، به خصوص این آهنگ به عنوان نماد اعتراض جنبش حقوق مدنی تبدیل شد. در این سال ها که اوج اعتراضات و تظاهرات های این جنبش در راه آزادی و عدم تبعیض نژادی بود، ترانه های دیلن به عنوان سرود هم بستگی تبدیل شد و بارها از زبان جمعیت شنیده می شد. در مستند مارتین اسکورسیزی از دیلن، راهی به سوی خانه نیست ، Mavis Staples، خواننده ی معروف سبک Gospel، شگفتی خود را وقتی که برای اولین بار آهنگ را شنیده توضیح می دهد که یک مرد جوان سفید پوست چگونه با این قدرت توانسته ناکامی ها و آرزو های مردم سیاه پوست را نشان بدهد ( همه این فضاهای دهه ی شصت آمریکا و این صحبت ها در این مستند به خوبی نشان داده می شود...).

در صدر این اعتراضات مارتین لوتر کینگ جونیر ( ۱۹۶۸-۱۹۲۹)، یکی از برجسته ترین رهبران سیاه پوست جنبش مدنی آفریقایی _ آمریکایی ها بود. مارتین لوتر کینگ در سال ۱۹۶۳ به‏‏عنوان مرد سال ازسوی مجله تایم برگزیده شد و در سال ۱۹۶۴ به‌عنوان جوان‌ترین فرد جایزه صلح نوبل را دریافت کرد. اوج فعالیت‌های مبارزاتی مارتین لوتر کینگ در دههٔ ۱۹۶۰ و برای تصویب قانون حقوق مدنی بود.

 وی در سال ۱۹۶۳ در گردهمایی بزرگ طرفداران تساوی حقوق سیاهان که دربرابر بنای یادبود آبراهام لینکلن در واشنگتن دی‌سی برگزار شد، معروفترین سخنرانی خود را به‌نام «رویایی دارم» انجام داد که از مهم‌ترین سخنرانی‌ها در تاریخ آمریکا به‌شمار می‌آید. کینگ در این سخنرانی، که در آن عبارت «رویایی دارم» تکرار می‌شد، درباره آرزوی خود سخن گفت و ابراز امیدواری کرد که زمانی آمریکا طبق مرام و آرمان خویش زندگی کند و تحقق مساوات و برابری ذاتی انسان‌ها را به چشم ببیند. وی ۵ سال پس از این سخنرانی در ۴ آوریل ۱۹۶۸ در شهر ممفیس ایالت تنسی ترور شد. با اینکه نتایج عملی جنبش ضدنژادپرستی را به چشم خود ندید، اما تاثیر عمیقی در تغییر قوانین تبعیض‌آمیز نژادی برجای گذاشت.(این سخنرانی به قدری تاثیر گذار و قوی هست که حد نداره...که می تونین از اینجا متن ترجمه شده این سخنرانی رو بخونین یا از اینجا خود ویدیو رو دانلود کنید).

جمعیت زیادی برای شنیدن این سخنرانی آمده بودند و همچنین جوآن بائز و باب دیلن نیز در آن آهنگ اجرا کردند.

امروزه در جایی که کینگ این سخنرانی را انجام داد، بر روی زمین نام او هک شده است. 

Sam Cooke، خواننده سبک Gospel, R&B, Soul نیز به شدت تحت تاثیر این آهنگ قرار گرفته بود و در اجرای های زنده خود آن را اجرا می کرده. همچنین در سال 1964 یکی از بهترین آهنگ های خود به نام A Change Is Gonna Come را در جوابی برای این آهنگ نوشت و اجرا کرد ( شماره ۱۲ لیست ۵۰۰ آهنگ برتر).

این آهنگ توسط خوانندگان زیادی بازخوانی شده است. اولین نسخه ضبط شده از این آهنگ (بعد از نسخه دیلن) از گروه Chad MitChell Trio بود ولی کمپانی که قصد انتشار آلبوم آنها را داشت تاریخ انتشار را به تاخیر انداخت ( به دلیل استفاده شدن از کلمه Death در آهنگ)  بنابراین آنها بازنده به حساب آمدند زیرا موفق ترین نسخه این آهنگ که دقیقا بعد از گروه Trio ضبط شد، گروه Peter, Paul And Mary بود. این گروه سه نفره  که توسط مدیر برنامه های باب دیلن Albert Grossman معرفی شده بودند، سه هفته بعد از آلبوم The Freewheelin' Bob Dylan این آهنگ را منتشر کردند که باعث فروش بیش از 300 هزار نسخه از آن در هفته اول انتشار و شهرت جهانی آهنگ شد.

از جمله خوانندگان دیگری که این آهنگ را خوانده اند : Judy Collins , Neil Young , Same Cooke , Bruce Springsteen , Elvis Presley , Steive Wonder , Joan Baez .

در فیلم Forest Gump، با بازی تام هنکس، Jenny (یکی از شخصیت های فیلم) این آهنگ را در کلوپی اجرا می کند و به عنوان Bobby Dylan معرفی می شود.

آماری که در کتاب Bob Dylan Encyclopedia در مورد تعداد خوانندگانی که این آهنگ را خوانده اند تا سال 2002، حدود 375 است. ( بیشتر از هر آهنگ دیگری از  دیلن...)

در آن زمان یک شایعه و خبر دروغ پخش شده بود که متن آهنگ توسط یک دانش آموز دبیرستانی به نام Lorre Wynat نوشته شده است و توسط دیلن خریده  و یا دزدیده شده، قبل از این که این آهنگ به گوش همه برسد. برخی از اعضای مدرسه ای که Wynat در آنجا درس می خوانده، ادعا کرده بودند که این آهنگ را قبل از این که دیلن بخواند، از Wynat شنیده اند. حتی Wynat به معلم خود گفته بود که این آهنگ را به مبلغ 1000 دلار به دیلن فروخته و پول آن را به خیریه بخشیده است!

اما این ادعا دروغی بیش نبود...!با این که Wynat این آهنگ را در مدرسه قبل از اینکه دیلن آن را بخواند و مشهور شود، خوانده بود ولی این قبل از زمانی نبود که دیلن این آهنگ را در مجله Broadside منتشر کرده بود. Wynat در سال 1974 در مصاحبه ای با مجله New Times خود به این موضوع اعتراف کرد.

متن و ترجمه آهنگ

How many roads must a man walk down
Before you call him a man?

چند راه را آدم باید طى كند، پیش از اينکه آدم خطاب شود؟

Yes, 'n' how many seas must a white dove sail
Before she sleeps in the sand?

بله، و چند دریا را باید فاخته سفید پرواز كند، پیش از اینکه آشیانه كند در شن؟

Yes, 'n' how many times must the cannon balls fly
Before they're forever banned?

بله، و چندين بار باید گلوله توپ شلیک شود، پیش از اینکه براى همیشه تحریم شود؟

The answer, my friend, is blowin' in the wind
The answer is blowin' in the wind

پاسخ، دوست من در باد می وزد، پاسخ، دوست من، در باد می وزد.

How many times must a man look up
Before he can see the sky?

چند بار باید آدم سر بالا كند، پیش از اینکه آسمان را ببیند؟

Yes, 'n' how many ears must one man have
Before he can hear people cry?

بله، و چندتا گوش باید داشته باشد، پیش از اینکه گریه دیگران را بشنود؟

Yes, 'n' how many deaths will it take till he knows
That too many people have died?

The answer, my friend, is blowin' in the wind
The answer is blowin' in the wind

پاسخ، دوست من در باد می وزد، پاسخ، دوست من، در باد می وزد.

ترجمه ار علی حسینی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ترجمه آزاد

از علی رضا ملیحی

چقدر دیگه مونده تا ما آدما، واقعا‌ً آدم شیم؟
کبوتر سفید از چند دریا باید رد شه تا بالاخره یه جایی آروم بگیره؟
تا کی باید توپ و تانک شلیک شه؟ بالاخره اینا کی جمع میشن؟
کسی به جواب این سؤالا دسترسی نداره، دوست من.
کسی به جواب اینا دسترسی نداره.
مگه یه کوه قبل از این‌که فرسایش پیدا کنه و از بین بره، چقدر عمر می‌‌کنه؟
مگه یه آدم چقدر عمر می‌‌کنه؟، پس دیگه کی قراره آزاد باشه؟
مگه یه آدم چند بار می‌‌تونه سرش رو برگردونه و وانمود کنه که چیزی ندیده؟
کسی به جواب این سؤالا دسترسی نداره، دوست من.
کسی به جواب اینا دسترسی نداره.
برای این‌که آسمون رو ببینی،
مگه چند بار نیازه که سرت رو بالا بگیری؟
برای این‌که بتونی صدای گریه‌ی مردم رو بشنوی،
مگه چند تا گوش باید داشته باشی؟
دیگه چند نفر باید بمیرن تا بفهمیم که جون آدم‌‌های زیادی گرفته شده؟
کسی به جواب این سؤالا دسترسی نداره، دوست من.
کسی به جواب اینا دسترسی نداره.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دانلود آهنگ:

Blowin' In The Wind | Bob Dylan 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این آهنگ متعلق به هیچ زمانی نیست...