باب دیلن

سال های پس از جنگ جهانی دوم در ایالات متحده از بسیاری جهات، پر رونق و شکوفا بود. اقتصاد ابر قدرت ها به سرعت در حال شکوفایی بود و مصرف در اوج خود قرار داشت و حداقل در ابتدا، به نظر می رسید که دوران جدیدی از صلح جهانی ، بعد از سال ها درگیری و مشکلات، به وجود آمده است. با این حال، در دهه پنجاه، دوباره ابر های سیاه ترس و جنگ قریب الوقوع شروع به سایه انداختن بر خوش بینی در آمریکا و برتری بلا منازع آن ها، کردند. آرمان گرایی و خوش بینی جایگاهش را به ترس و نگرانی داد؛ کمونیسم و هر کس که با کمونیست ها هم فکر بود، تبدیل به دیو و روح خبیثی شد. با کمک افراد تاثیر گذاری امثال سناتور مک کارتی و رابرت ولش (Robert Welch)، به آمریکایی ها از سنین جوانی یاد داده می شد که از کمونیست ها (Commies یا Reds) نفرت و ترس داشته باشند.