Like A Rolling Stone | Bob Dylan
باب دیلن درژوئن 1965 پس از نوشتن و ضبط بهترین آهنگ زندگی خود می گوید : "بالاخره آنرا نوشتم، موفق شدم، کار چندان مشکلی هم نبود".
درباره ترانه Like a Rolling Stone هیچ توصیفی بهتر از اجرای متحول کننده مرد جوان خالق این آهنگ که بیست و چهار سال بیشتر نداشت، نبوده و نیست.
ال کوپر (Al Kooper)، که در اجرای این ترانه نوازندگی ارگ را بر عهده داشت در خاطراتش می گوید :
"برای اجرای این آهنگ هیچ چیز مکتوبی وجود نداشت به طور کامل شنیداری و بدون نظم و هماهنگی بود، همه چیز کاملا اتفاقی بوقوع پیوست."
تا به امروز، یکی از حیرت آورترین ویژگیهای Like a Rolling Stone تاثیر صدا و طرز بیان دیلن در مقابل نوای ارگ کوپر و گیتار مایک بلوم فیلد (Mike Bloomfield)، طی شش دقیقه اجرای این آهنگ در روز شانزدهم ژوئن سال 1965 بوده است.
نگاهی به تاریخ و بررسی کارهای انجام شده از آنزمان تا کنون نشان می دهد هیچ آهنگ پاپ دیگری تا کنون نتوانسته تاثیری که این آهنگ بر فضای هنری زمان خود به جا گذاشت را تکرار نماید.
برگزاری تور انگلستان دیلن در ماه می 1965 که توسط فیلم مستندی ساخته دونالد آلن پنبکر (D.A. Pennebaker مستند ساز مشهور آمریکایی) تحت عنوان Don't Look Back (پشت سرت را نگاه نکن) جاودانی شد، نوشتن یک شعر بیست صفحه ای را موجب شد. او خود در این باره می گوید :
"تنها احساس تنفر شدیدی را که در وجودم نهفته بود با صداقت کامل به صورت موزون بر روی کاغذ آوردم."
دیلن پس از بازگشت به منزلش در نیویورک، در مدت سه روز به جمع و جور کردن متن مذکور که سرشار از استعاره و تشبیه بود پرداخت. در سال 1988 او به مجله ROLLING STONE اعتراف کرد :
"در دو خط اول شعر برای نوشتن عبارتهای kiddin' you و didn't you که هم قافیه هستند تقریبا دیوانه شدم، پس از آن نیز جایی که به کلمه jugglers و عبارت princess on the steeple رسیدم، مجبور بودم وقت بسیاری را صرف تک تک کلمات نمایم."
مراحل آغازین ساخت Like a Rolling Stone و ریشه آن در علایق موسیقیایی دیلن، به وضوح در پشت صحنه فیلم Don't Look Back قابل مشاهده است. در ابتدا باب نئویرت (Bob Neuwirth خوانند، ترانه سرا، تولید کننده و دوست باب دیلن) از دیلن درخواست می کند که شعر Lost Highway (شاهراه گم شده) اثر هنک ویلیام (Hank William) را بخواند، این شعر بدینصورت آغاز می گردد:
I'm a rolling stone,
I'm alone and lost
For a life of sin I've paid the cost
سپس دیلن پشت پیانو می نشیند و قطعاتی را می نوازد که بعدها با ترکیب آنها با ریتم های سبک راک اند رول ملودی پایه Like a Rolling Stone تنظیم می شود.
دیلن پیش از رفتن به کمپانی کلمبیا رکوردز (Columbia Records) در نیویورک، بلوم فیلد نوازنده گیتار گروه Paul Butterfield Blues را به همکاری دعوت نمود. بلوم فیلد که در سال 1981 درگذشت، در این باره اظهار داشته است :
"دیلن به من گفت دوست ندارم چرند و پرندهای B.B. King یا یکی از آن بلوزهای مسخره را برایم بنوازی؛ چیز دیگری می خواهم ... !"
دیلن خود بعد ها در این باره می گوید: "تقریبا برای تمامی نوازنده ها، پل گریفین (Paul Griffin) پیانو، راس ساواکوس (Russ Savakus) گیتار و بابی گرگ (Bobby Gregg) نوازنده درامز نیز همین حرف ها را تکرار کردم، به آنها توضیح دادم که چگونه بنوازند و مسلما اگر به حرفم گوش نمی دادند و نمی خواستند آنگونه بنوازند، نمی توانستند با من همکاری کنند."
در هر صورت باب دیلن با ایجاد تغییراتی در ریشه موسیقی مردمی توانست سبکی منحصر بفرد برای خود خلق نماید که در Like a Rolling Stone به وضوح نمایان است. اجرا و ضبط این آهنگ در زمره بهترین اجراهای دیلن تا به امروز است، او بدین وسیله ثابت کرد که در هر حالت علایق او به راک اند رول ختم می گردد.
دیلن در اواخر سال 1965 در این باره می گوید: "Like a Rolling Stone بهترین آهنگی است که تا کنون نوشته ام."
تا به امروز نیز این آهنگ بهترین اثر باب دیلن است و در بسیاری از آمارهای جمع آوری شده در زمره بهترین یا محبوبترین موسیقی پاپ آورده شده است.
متن آهنگ
Once upon a time you dressed so fine
یه زمانی بود که خیلی شیک لباس می پوشیدی
You threw the bums a dime in your prime, didnt you?
با فخر به گداها و ولگردا یه سکه می دادی. اینجوری نبود؟
Peopled call, say, beware doll, youre bound to fall
مردم بهت می گفتن، هی عروسک مراقب باش داری خراب می شی!
You thought they were all kiddin you
و تو فکر می کردی دارن باهات شوخی می کنن.
You used to laugh about
همیشه با صدای بلند می خندیدی....
Everybody that was hangin out
به هر کسی که به این موضوع کلید می کرد
Now you dont talk so loud
ولی الان خیلی بلند حرف نمی زنی
Now you dont seem so proud
خیلیم مغرور به نظر نمیای....
About having to be scrounging for your next meal.
وقتی که مجبوری برای وعده بعدی غذات جون بکنی......
How does it feel?
چه حالی داره؟
How does it feel?
چه حسی داره؟
To be without a home
که خونه ای نداشته باشی
Like a complete unknown
مثل یه آدم کاملا غریب
Like a rolling stone?
مثل یه آدم ولگرد بی همه چیز
You’ve gone to the finest school all right, miss lonely!
تو به بهترین مدرسه رفتی. خیلی خوب خانم کوچولوی تنها!
But you know you only used to get juiced in it
ولی می دونی که عادت کرده بودی که اونجا عصارتو بکشن
And nobody has ever taught you how to live
هیچکی تا حالا بهت یاد نداده که چطوری زندگی کنی...
on the street
تو خیابون.
And now you find out you’re gonna have to get used to it
ولی الان فهمیدی که باید به اینجور زندگی کردن عادت کنی.
You said you’d never compromise
یادته می گفتی که هیچوقت کنار نمیای...
With the mystery tramp, but now you realize
با ساقی ولگرد، ولی الان که فهمیدی...
He’s not selling any alibis
هیچ جوره بهت نسیه نمی فروشه..
As you stare into the vacuum of his eyes
همینطور که تو چشمهای بی احساسش نگاه می کنی
And ask him do you want to make a deal?
ازش می پرسی، هی دلت می خواد با هم یه معامله ای بکنیم؟
How does it feel?
چه حالی داره؟
How does it feel?
چه حسی داره؟
To be on your own
که تک و تنها یی خودت باشی
With no direction home
هیچ راهی به خونه نداشته باشی
Like a complete unknown
درست عین به آدم کاملا غریبه
Like a rolling stone?
مثل یه آدم ولگرد بی همه چیز
You never turned around to see the frowns on the jugglers and the clowns
تو هیچ وقت رو تو بر نگردوندی تا اون روی زشت و عبوس دلقکها و شعبده بازها رو ببینی...
When they all come down and did tricks for you
وقتی که میومدن و برات تر دستی می کردن..
You never understood that it aint no good
و هیچ وقتم نفهمیدی که معاشرت با اونا برات خوب نیس.
You shouldn’t let other people get your kicks for you
تو نباید بذاری آدمای دیگه برای خوش گذرونی تو خودشونو تو مخمصه بندازن
You used to ride on the chrome horse with your diplomat
تو قبلا با دیپلماتت روی اسب کهر می شستین
Who carried on his shoulder a siamese cat
و ایشون گربه گرون قیمتشم رو شونش میگذاشت
Aint it hard when you discover that
سخت نیست وقتی که الان میفهمی...
He really wasnt where it’s at
مردک اونی که نشون می داد نبود...
After he took from you everything he could steal.
بعد از اینکه هر چی می تونست بدزده رو ازت بلند کرد.
How does it feel How does it feel?
چه حالی داره؟
How does it feel?
چه حسی داره؟
To be without a home
که خونه ای نداشته باشی
Like a complete unknown
مثل یه آدم کاملا غریب
Like a rolling stone?
مثل یه آدم ولگرد بی همه چیز
Princess on the steeple and all the pretty people
شازده خانوم و همه آدمای خوشگی تو قصرشون نشستن
They’re drinking, thinking that they got it made
می نوشن و فکر می کنن که دیگه آخرشن
Exchanging all kinds of precious gifts and things
و همه جور جواهر و هدیه و چیز میز ردوبدل می کنن.
But you’d better lift your diamond ring, you’d better pawn it babe
ولی تو بهتره که انگشتر الماستو کش بری، کوچولو بهتره که اونو یه جایی گرو بذاری
You used to be so amused
قبلنا خیلی تعجب می کردی..
At napoleon in rags and the language that he used
وقتی می دیدی ناپلئون لباسهای پاره می پوشه و حرفاشو می شنیدی
Go to him now, he calls you, you cant refuse
الان برو پیشش، داره صدات می کنه، نمی تونی بی خیالش شی.
When you got nothing, you got nothing to lose
وقتی که هیچی نداری،چیزی برای باختن نداری
You’re invisible now, you got no secrets to conceal.
تو الان نا مرئی هستی، هیچ رازی برای مخفی کردن نداری..
How does it feel?
چه حالی داره؟
How does it feel?
چه حسی داره؟
To be on your own
که تک و تنها خودت باشی
With no direction home
هیچ راهی به خونه نداشته باشی
Like a complete unknown
درست عین به آدم کاملا غریبه
Like a rolling stone?
مثل یه آدم ولگرد بی همه چیز
این آهنگ در لیست مشهور مجله رولینگ استون،۵۰۰ آهنگ برتر تاریخ، رتبه اول رو کسب کرد.
-
این آهنگ در آلبوم Highway 61 Revisited منتشر شد.
-
این آهنگ توسط خواننده های مشهور دیگری هم کاور شد،مثل جیمی هندریکس،رولینگ استون،باب مارلی و ...
دانلود آهنگ با کیفیت ۱۲۸
Bob Dylan - Like A Rolling Stone[128]
A hero is someone who understands the responsibility that comes with his freedom
Bob Dylan
برچسبها: آهنگ های باب دیلن